Gold Cross

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Γ. Παΐσιος: Ό αγώνας κατά των λογισμών


Ή πνευματική ζωή στον λογισμό βασίζεται
- Διάβασα,  Γέροντα,  ότι  οι  Έλληνες στον  Ιταλικό  πόλεμο  πρώτα προσπαθούσαν να χαλάσουν τα οχυρά του εχθρού και υστέρα έκαναν επίθεση.
- Και  ό  διάβολος  το  ίδιο  κάνει.  Όπως δηλαδή  ό  εχθρός,  πριν  κάνη  επίθεση  με  το πυροβολικό, βομβαρδίζει με την αεροπορία τα οχυρά, για να τα σπάσει, έτσι και ό διάβολος πρώτα βομβαρδίζει με λογισμούς τον άνθρωπο και ύστερα του επιτίθεται. Αν δεν χαλάσει τον  λογισμό  του άνθρωπου, δεν επιτίθεται, γιατί  ό άνθρωπος αμύνεται  με  τον  καλό  λογισμό. είναι στο αμπρί του!
Ό αριστερός λογισμός είναι ξένο σώμα και πρέπει ό άνθρωπος να προσπαθήσει να το αποβάλει.  Αυτόν  τον  αγώνα  όλοι έχουμε  την  δύναμη  να  τον  κάνουμε.  Κανένας  δεν δικαιολογείται  να  πει  ότι  είναι  αδύνατος και  δεν μπορεί να τον κάνη. Δεν είναι κασμάς ούτε βαριά,  για  να  μην  μπορεί  να  τα  σηκώσει,  επειδή  τρέμουν  τα  χέρια  του.  Δεν  το  βλέπω δύσκολο,  το  να  τα παίρνουμε όλα δεξιά.  Γιατί  να εξετάσω λ.χ.  την  ιδιοτροπία  του  άλλου;
Μπορεί  στην  πραγματικότητα  αυτό  πού  κάνει  να  μην  είναι  ιδιοτροπία,  άλλα  να  το  κάνη επίτηδες, για να ταπεινωθεί.
- Γέροντα, ανησυχώ, γιατί όλο αριστερά δουλεύω. Αγωνίζομαι, άλλα δεν μπορώ να γυρίσω δεξιά.
- Το να αναγνωρίζεις ποιοί λογισμοί δεν είναι καθαροί, να ανήσυχης και να αγωνίζεσαι να τους απομακρύνεις, και  αυτό  είναι  πρόοδος.  Αν  θέλεις  να προκόψεις, όταν  ό πονηρός σου επιτίθεται με αριστερούς λογισμούς και σε τραβάει προς το μέρος του, στρίψε με δύναμη αντίθετα το τιμόνι και αγνόησε τον. Να προσπαθήσεις να φέρνεις καλούς λογισμούς και για τις μικρότερες άλλα και για τις μεγαλύτερες αδελφές, οι όποιες κάνουν εσωτερική εργασία αθόρυβα, γιατί το ταγκαλάκι σου χαλάει τον λογισμό, για να καθυστέρηση την πνευματική σου πρόοδο. Εάν δεν σκάλωνες στους λογισμούς σου, θα είχες κάνει άλματα πνευματικά. Όλη ή  πνευματική  ζωή  στον  λογισμό  βασίζεται. Ή πρόοδος στην  πνευματική  ζωή από τον λογισμό εξαρτάται.
- Γέροντα, πώς θα βοηθηθώ στον αγώνα κατά των αριστερών λογισμών;
- Με  την  εγρήγορση  και  την  αδιάλειπτη  προσευχή.  Αν  βρίσκεσαι  σε  εγρήγορση, προσέχεις  και  φέρνεις  καλούς  λογισμούς.  Π.χ.  βλέπεις  ένα ποτήρι  και  σκέφτεσαι  το  Άγιο Ποτήριο, τον Μυστικό Δείπνο, τον Χριστό κ.λπ. Ενώ, αν δεν βρίσκεσαι σε εγρήγορση, μπορεί ό  νους  σου  να  πάει  σε  διάφορα  μη  πνευματικά  πράγματα  ή  ακόμη  και  σε  ελεεινά.  Γι'  αυτό προσπάθησε να μη μαζεύεις σαβούρα λογισμών και ύστερα παλεύεις να τους δίωξης. Να λες την ευχή  και  να  συγκεντρώνεσαι.  Και  αν  φεύγει  ό  νους  σου,  πάλι  να  τον  επαναφέρεις  και συνέχεια να κάνης το ίδιο. Μην αφήνεις τον νου σου να  γυρίζει. Γιατί, ακόμη κι αν ό  νους δεν  βρίσκεται  πάντοτε  σε  άσχημα  πράγματα  αλλά  σε  ουδέτερα,  ωστόσο  και  αυτά  τον εξουδετερώνουν  με  τον  περισπασμό,  και  γίνεται  σπατάλη.  Οι  λογισμοί  μάλιστα  πού δημιουργεί ό περισπασμός είναι πιο ύπουλοι από τους κακούς, επειδή δεν τους καταλαβαίνουμε, για να τους πετάξουμε.
- Γέροντα, ό λογισμός μου λέει: ¨Δεν έκανες καμιά προκοπή τόσα χρόνια πού είσαι στο μοναστήρι.
- Για  να  ακούσω,  τί  άλλο  σού  λέει  ό  λογισμός;  Όπως έχω  καταλάβει,  ακούτε  πολύ  το ταγκαλάκι. Τί ξεγέλασμα σάς κάνει! Γιατί πιστεύετε στο ταγκαλάκι; Γιατί ζαλίζεσθε; Ειρήνευε. Στενοχωριέσαι  άδικα  και  ταλαιπωρείσαι  χωρίς  λόγο.  Σού  παρουσιάζει  το  ταγκαλάκι  τα πράγματα μπερδεμένα, σαν τον φακίρη. Σε ζαλίζει με λογισμούς απαισιοδοξίας, για να σού τρώει την ώρα και να σε περισπά από την προσευχή και την προσοχή στο διακόνημα. Έστω και λίγο αν σε ζαλίσει και σε κάνη να μην έχεις διάθεση να το πολεμήσεις, και μόνον  αυτό είναι αρκετό, για να λάβει την προαγωγή του. Προσπάθησε, όταν εργάζεσαι μόνη σου, να έχεις το έξης τυπικό: Ψαλτική, δοξολογία, ευχή νοερά ή δυνατά, ώστε να αποφεύγεις την μουρμούρα των  λογισμών,  δηλαδή  να  αλλάζεις  θέμα.  Αφού  ό  διάβολος  αλλάζει  θέμα,  γιατί  να  μην αλλάξουμε κι εμείς; Σάς έχω πει και άλλη φορά ότι επάνω σε κάποια συζήτηση, την στιγμή πού είναι  να πω στον  άλλον  αυτό πού θα  τον βοηθήσει, έρχεται  κάποιος  και  διακόπτει  ή γίνεται κάποιος θόρυβος κ.λπ., για να αναγκασθώ να σταματήσω. Αφού ό πειρασμός κάνει τέτοια σχέδια, γιατί  να  μην κάνουμε κι εμείς σχέδια στον πειρασμό; Να είστε έξυπνες, να κοροϊδεύετε το ταγκαλάκι.
- Γέροντα, με ταλαιπωρεί ή λύπη, ή ακηδία... Περνώ μαρτύριο.
- Μαρτύριο  πριν  από  το  μαρτύριο!...  Εσύ  έχεις  αυτοπεποίθηση.  Σού  έχουν  γίνει κατάσταση  οι  αριστεροί  λογισμοί,  γι'  αυτό  παιδεύεσαι.  Έχεις  ανάγκη  από  δεξιούς λογισμούς.  Πρέπει  να  μετατρέψεις  τις  πονηρές  μηχανές  του...  εργοστασίου  σου  σε  καλές μηχανές.  Ή  καλύτερη  επιχείρηση  είναι  να  φτιάξη  ό  άνθρωπος  ένα  εργοστάσιο  καλών λογισμών. Τότε, ακόμη και τα άσχημα θα τα φτιάχνει ό νους του καλά. Π.χ. έναν άνθρωπο, αν τον  δεις  σαν  ψυχή,  σαν  άγγελο,  ανεβαίνεις  αγγελικά  στον  Ουρανό  και  ή  ζωή  σου  είναι πανηγύρι. Αν τον δεις σαρκικά, κατεβαίνεις στην κόλαση.
- Μερικές φορές, Γέροντα, όταν βάζω έναν καλό λογισμό, σε λίγο μου έρχεται ένας αριστερός λογισμός και μου τα χαλάει όλα. Μήπως δεν το κάνω από την καρδιά μου;
- Σκοπός είναι να το κάνης από την καρδιά σου και, αν σου έρθει αριστερός λογισμός, να πεις: ¨Αυτός είναι αλλότριος. Πρέπει να τον διώξω. Τώρα υπέγραψα. πάει, τέλειωσε.
- Όταν, Γέροντα, με αγώνα έχω διώξει έναν αριστερό λογισμό, πώς γίνεται και επανέρχεται, αφού τελείωσε το θέμα;
- Ναι, το θέμα τελείωσε, άλλα το ταγκαλάκι δεν τελείωσε. Δεν πεθαίνει ό διάβολος ποτέ.
Έλεγε ένα γεροντάκι: ¨Ό σκύλος, μια-δύο κλωτσιές αν του δώσεις, φεύγει. Ό διάβολος δεν φεύγει. επιμένει. Εκεί-εκεί! Ανάβω ένα κερί στους Αγίους του Κελίου, για να φύγει, και μου λένε  οι  δαίμονες:  "Για  μάς  το  άναψες  το  κερί;".  "Βρέ,  σαβούρα,  που  για  σας;  Για  τους "Αγίους το άναψα". "Ναι, όμως εμείς σε αναγκάσαμε", μου λένε.
- Γέροντα, όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο σε κάποιον και αρχίζει να  λέει: ¨γιατί, Θεέ μου, να μου συμβεί και αυτό;, αυτός ό άνθρωπος βοηθιέται;
- Πώς να βοηθηθεί! Ή βάση είναι να τα ερμηνεύει ό άνθρωπος όλα με καλό λογισμό. μόνον τότε ωφελείται. Είναι μερικοί που έχουν  καλή  μηχανή,  πολλές προϋποθέσεις για πνευματική ζωή, άλλα το τιμόνι τους έχει λάθος κατεύθυνση. Αν γυρίσουν το τιμόνι στην κατεύθυνση των καλών λογισμών, προχωρούν μετά στην σωστή κατεύθυνση σταθερά.
Ή καλλιέργεια των καλών λογισμών
- Γέροντα, οι καλοί λογισμοί έρχονται μόνοι τους ή πρέπει να τους καλλιεργώ;
- Πρέπει  να  τους  καλλιεργείς. Να παρακολουθείς τον  εαυτό  σου,  να  τον  ελέγχεις  και  να προσπαθείς,  όταν  ό  εχθρός  σου  φέρνει  κακούς  λογισμούς,  να  τους  διώχνεις  και  να  τους αντικαθιστάς με καλούς λογισμούς. Όταν αγωνίζεσαι έτσι, θα καλλιεργηθεί ή διάθεση σου και  θα  γίνει  καλή.  Τότε  ό  Θεός, βλέποντας την  καλή σου διάθεση, θα συγκαταβή και θα σε βοηθήσει, οπότε οι κακοί λογισμοί δεν θα βρίσκουν μέσα σου τόπο. Θα φεύγουν και θα έχεις πλέον φυσιολογικά καλούς λογισμούς. Θα απόκτησης μια συνήθεια προς το καλό, θα έρθει ή καλοσύνη στην καρδιά σου, και τότε θα φιλόξενης μέσα σου τον Χριστό. Αυτό όμως δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη. χρειάζεται χρόνος και συνεχής αγώνας, για να λάβει ή ψυχή τον στέφανο της  νίκης.  Τότε  πια  ό πόλεμος εξαλείφεται  για  πάντα,  διότι  οι  πόλεμοι  είναι ξεσπάσματα  εσωτερικής  ακαταστασίας,  πού  την  εκμεταλλεύονται  οι  προπαγάνδες  των εχθρών.
- Δηλαδή, Γέροντα, όσοι έχουν καλούς λογισμούς, το πέτυχαν με αγώνα;
- Ανάλογα.  Άλλοι άνθρωποι  έχουν  από  την  αρχή  τής  πνευματικής  τους  ζωής  καλούς λογισμούς  και  έτσι  προχωρούν.  Άλλοι,  ενώ  στην  αρχή  έχουν  καλούς  λογισμούς,  ύστερα  δεν προσέχουν  και  αρχίζουν  να  έχουν  αριστερούς.  Άλλοι έχουν  στην  αρχή  αριστερούς λογισμούς,  άλλα,  παρακολουθώντας  τον  εαυτό  τους  και  βλέποντας  πόσες  φορές  την παθαίνουν,  χάνουν  την  εμπιστοσύνη  στον εαυτό τους και μετά έχουν καλούς λογισμούς. Άλλοι μπορεί  να  έχουν  μισούς  καλούς  και  μισούς  κακούς.  Άλλοι περισσότερους  καλούς,  άλλοι περισσότερους  κακούς.  Κάποιος  λ.χ.  πού  πάει  να  γίνει  καλόγερος,  ανάλογα  με  το περιβάλλον, με τις συνθήκες στις όποιες έζησε, έχει λογισμούς καλούς και κακούς. Μπορεί να έχει δέκα μέχρι είκοσι τοις εκατό, ακόμη και ογδόντα τοις εκατό, κακούς λογισμούς. Όταν αρχίσει  να  κάνη  εσωτερική  εργασία,  παρακολουθεί  τον  εαυτό  του,  προσπαθεί  να  διώχνει τους κακούς λογισμούς και να καλλιεργεί τους καλούς. Συνεχίζοντας αυτήν την προσπάθεια, φθάνει μετά από ένα χρονικό διάστημα να έχει μόνον καλούς λογισμούς. Από το διάστημα πού είχε τους κακούς λογισμούς στον κόσμο, θα εξαρτηθεί και το διάστημα πού θα χρειαστεί για να φύγουν.  Στην  συνέχεια, σιγά-σιγά σταματούν και  οι  καλοί  λογισμοί  και  φθάνει  σε ένα άδειασμα. Τότε περνά μία περίοδο πού δεν έχει ούτε καλούς ούτε κακούς λογισμούς. Αυτή ή φάση φέρνει και κάποια ανησυχία στην ψυχή και ό άνθρωπος αρχίζει να αναρωτιέται: ¨Τί συμβαίνει;  Τί  γίνεται  τώρα;  Είχα  κακούς  λογισμούς,  έφυγαν  ήρθαν  καλοί. Τώρα  δεν  έχω ούτε κακούς ούτε καλούς. Μετά από αυτό  το άδειασμα γεμίζει ό νους με την θεία Χάρη και έρχεται ό θειος φωτισμός.
- Αυτό το γέμισμα, Γέροντα, πώς είναι;
- Σε έναν πού δεν έχει δει τα άστρα δεν μπορείς να του περιγράψεις πώς είναι ό ήλιος. Αν έχει  δει  τουλάχιστον  τα  άστρα,  μπορείς  να  του  δώσεις  να  καταλάβει  περίπου  πώς  είναι ό ήλιος.
- Γέροντα, τί βοηθάει να φθάση κανείς σ' αυτό το άδειασμα πού αναφέρατε;
- Ή πνευματική μελέτη, ή αδιάλειπτη προσευχή, ή σιωπή και ή φιλότιμη άσκηση. Μια ψυχή πού θα πάρει στα ζεστά τον αγώνα κατά των κακών λογισμών μπορεί να φθάση σε καλύτερη κατάσταση από  μια  άλλη  πού  δεν  έχει  σχεδόν  καθόλου  κακούς  λογισμούς.  Μπορεί  δηλαδή  στην  αρχή  της πνευματικής  ζωής  να  είχε  ενενήντα  κακούς  λογισμούς  και  δέκα  καλούς  και  να  φθάση  σε καλύτερη κατάσταση από αυτήν πού είχε ενενήντα καλούς και δέκα κακούς.
Ή κάθαρση του νου και της καρδιάς
- Γέροντα, πώς έρχεται ή κάθαρση του νου και της καρδιάς;
- Σάς έχω πει ότι, για να εξαγνισθούν ό νους και ή καρδιά, δεν πρέπει ό άνθρωπος να δέχεται τους πονηρούς λογισμούς πού του φέρνει το ταγκαλάκι, ούτε ό ίδιος να σκέφτεται πονηρά. Να προσπαθεί να βάζει πάντα καλό λογισμό, να μη σκανδαλίζεται εύκολα και να βλέπει με επιείκεια και  αγάπη  τα  σφάλματα  των  άλλων.  Όταν  πληθαίνουν  οι  καλοί  λογισμοί,  ό  άνθρωπος εξαγνίζεται  ψυχικά,  κινείται  με  ευλάβεια,  ειρηνεύει,  και  ή  ζωή  του  είναι  Παράδεισος. Διαφορετικά, τα βλέπει όλα με καχυποψία και γίνεται ή ζωή του κόλαση. Μόνος του κάνει την ζωή του κόλαση. Χρειάζεται  να  εργασθούμε  για  την  κάθαρση. Μπορεί να  αναγνωρίζουμε τα  χάλια  μας, άλλα αυτό δεν αρκεί. Αν δεν δεχόμαστε πονηρούς λογισμούς και οι ίδιοι δεν σκαφτόμαστε πονηρά, άλλα  για ότι  μας  λένε,  για  ότι  βλέπουμε, βάζουμε καλό λογισμό, θα καθαρίσουν ό νους  και  ή  καρδιά.  Ό  πειρασμός  βέβαια  δεν  θα  σταματήσει  να  μας  στέλνει  από  κανένα πονηρό τηλεγράφημα. Και να απαλλαγούμε από τους δικούς μας λογισμούς, του διαβόλου τα πειράγματα θα υπάρχουν, άλλα δεν θα κολλούν, αν είναι καθαρή ή καρδιά.
- Γέροντα, ή προσευχή δεν βοηθάει στην κάθαρση τού νου;
- Δεν φθάνει μόνον ή προσευχή. Το να καίει κανείς κιλά λιβάνι, όταν προσεύχεται, αν όνους  του  είναι  γεμάτος  από  κακούς  λογισμούς  για  τους  άλλους,  δεν  ωφελεί.  'Από  τον  νου κατεβαίνει  το  τηλεγράφημα  στην  καρδιά  και  κάνει  τον  άνθρωπο  θηρίο.  Ό  θεός  θέλει  να έχουμε ­καρδίαν καθαράν., και ή καρδιά μας είναι καθαρή, όταν δεν επιτρέπουμε να περνά από τον νου μας κακός λογισμός για τους άλλους.
- Γέροντα, πρώτα φέρνει ο άνθρωπος καλό λογισμό και ύστερα βοηθάει ό Θεός;
- Κοίταξε, μόνον όταν ό άνθρωπος βάζει καλό λογισμό, δικαιούται την θεία βοήθεια. Με τον  καλό  λογισμό  καθαρίζει  την  πονηρή  του καρδιά,  διότι  ­εκ  της  καρδίας  εξέρχονται.όλα  τά  κακά,  και  πάλι  ­εκ  τον  περισσεύματος  της  καρδίας  λαλεί  το  στόμα..  Τον ανταμείβει μάλιστα ό Θεός για τον καλό λογισμό πού βάζει.
Να βάζουμε ερωτηματικά στους λογισμούς υπόνοιας
- Γέροντα, τί βοηθάει να διώχνω τους λογισμούς υπόνοιας;
- Όλα είναι  πάντα  έτσι,  όπως  τα  βλέπεις;  Να  βάζεις  πάντα  ένα  ερωτηματικό  σε  κάθε λογισμό  σου,  μια πού όλα  τα  βλέπεις συνήθως αριστερά, καθώς επίσης  και από κανέναν καλό  λογισμό  για  τους  άλλους,  για  να  μην  αμαρτάνεις  με  τις  κρίσεις  σου.  Αν  βάζεις  δύο ερωτηματικά, είναι πιο καλά. Αν βάζεις τρία, είναι ακόμη καλύτερα. Έτσι κι εσύ ειρηνεύεις και ωφελείσαι,  άλλα  και  τον  άλλον  ωφελείς.  Αλλιώς,  με  τον  αριστερό  λογισμό  νευριάζεις, ταράζεσαι  και  στενοχωριέσαι,  οπότε  βλάπτεσαι  πνευματικά.  Όταν αντιμετωπίζεις  ότι βλέπεις  με  καλούς  λογισμούς,  μετά  από  λίγο  καιρό  θα  δεις  ότι  όλα  ήταν  πράγματι  έτσι, όπως  τα  είδες  με  καλούς  λογισμούς.  Θα  σου  πω  ένα  περιστατικό,  για  να  δεις  τί  κάνει  ό αριστερός  λογισμός.  Μια  μέρα  ήρθε  στο  Καλύβι  ένας  μοναχός  και  μου  λέει:  ¨Ό  Γέρο-Χαράλαμπος είναι μάγος. έκανε μαγικά³. ¨Τί λες, μωρέ χαμένε; Δεν ντρέπεσαι;, του λέω. ¨Ναι, μου λέει,  τον  είδα  μια  νύχτα  με  φεγγάρι  πού έκανε  "μ,  μ,  μμμ..."  και  έχυνε  με  μια νταμιτζάνα  κάτι  μέσα  στα  κλαδιά.  Πάω  μια  μέρα  και  βρίσκω  τον  Γέρο-Χαράλαμπο.  ¨Τί γίνεται, Γέρο-Χαράλαμπε; του λέω. Πώς τα περνάς; Τί κάνεις; Κάποιος σε είδε πού έριχνες εκεί μέσα στα βάτα κάτι με μια νταμιτζάνα και έκανες "μ, μ, μμμ...". ¨Ήταν κάτι κρίνα μέσα στα  ρουμάνια,  μου  λέει,  και  πήγα  να  τα  ποτίσω. Έλεγα  "Χαίρε,  Νύμφη  ανύμφευτε!"-και έριχνα  λίγο  νερό  στο  ένα  κρίνο.  "Χαίρε,  Νύμφη  ανύμφευτε!"  και  έριχνα  λίγο  νερό  στο άλλο...  Γέμιζα  πάλι  την  νταμιτζάνα,  ξανά έριχνα.  Βλέπεις;  Και  ό  άλλος  τον  πέρασε  για μάγο!
Βλέπω,  μερικοί  κοσμικοί  τί  καλούς  λογισμούς  πού  έχουν!  Ενώ  άλλοι,  οι  καημένοι, πόσο  βασανίζονται  με  πράγματα  πού  ούτε  καν  υπάρχουν,  άλλα  ούτε  και  ό  πειρασμός θα μπορούσε να τα σκεφτεί! Μια φορά, όταν έβρεξε  μετά  από  μεγάλη  ανομβρία,  ένιωσα  τέτοια ευγνωμοσύνη  στον  Θεό,  πού  καθόμουν  μέσα  στο  Καλύβι  και  έλεγα  συνέχεια:  ¨Σ'  ευχαριστώ εκατομμύρια-δισεκατομμύρια φορές, Θεέ μου. Έξω, χωρίς να το ξέρω, ήταν ένας κοσμικός και  με  άκουσε.  Όταν  με  είδε  μετά,  μου  είπε:  ¨Πάτερ,  σκανδαλίσθηκα.  Άκουσα να  λες "εκατομμύρια-δισεκατομμύρια" και είπα "τί είναι αυτά πού λέει ό πατήρ Παΐσιος;". Τί να του  έλεγα;  Εγώ  εννοούσα  ευχαριστίες  στον  Θεό  για  την  βροχή,  και  αυτός  νόμιζε  ότι μετρούσα χρήματα. Και αν ήταν κανένας άλλος, θα μπορούσε να έρθει να με ληστέψει το βράδυ, να μου δώσει και ένα γερό ξύλο, και τελικά δεν θα έβρισκε τίποτε. Μια άλλη φορά είχε έρθει κάποιος πού είχε άρρωστο παιδί. Τον πήρα να τον δω μέσα στο εκκλησάκι. Όταν άκουσα το πρόβλημα του, τού είπα, για να τον βοηθήσω: ¨Κάτι πρέπει να κάνης κι εσύ, για να βοηθηθεί το παιδί  σου.  Μετάνοιες  δεν  κάνεις, νηστεία  δεν  κάνεις,  χρήματα  δεν  έχεις,  για  να  κάνης ελεημοσύνες,  πες  στον  Θεό:  "Θεέ  μου,  δεν  έχω  κανένα  καλό  να  θυσιάσω  για  την  υγεία  του παιδιού  μου, θα προσπαθήσω τουλάχιστον να κόψω το τσιγάρο". Ό καημένος συγκινήθηκε και μου  υποσχέθηκε  πώς  θα  το  κάνη.  Πήγα  να  του  ανοίξω  την  πόρτα,  για  να  φύγει,  και  εκείνος άφησε το τσακμάκι και τα τσιγάρα μέσα στο εκκλησάκι, κάτω από την εικόνα του Χριστού. Εγώ δεν το πρόσεξα . Μετά από αυτόν μπήκε ένας νεαρός στο εκκλησάκι, κάτι ήθελε  να  μου πει, και ύστερα βγήκε  έξω  και  κάπνιζε.  Τού  λέω:  ¨Παλικάρι,  δεν  κάνει  να  καπνίζεις  εδώ.  Πήγαινε  λίγο  πιο πέρα. ¨Μέσα στην εκκλησία επιτρέπεται να καπνίζεις;, μου λέει. Αυτός είχε δει το πακέτο με το τσακμάκι πού είχε αφήσει ο πατέρας του άρρωστου παιδιού και έβαλε λογισμό ότι καπνίζω. Τον άφησα να φύγει με τον λογισμό του. Καλά, και αν κάπνιζα, και μέσα στην εκκλησία θα κάπνιζα; Βλέπετε τί είναι ό λογισμός;
- Γέροντα, ή υπόνοια, ή καχυποψία, πόση ζημιά μπορεί να κάνη στην ψυχή;
- Ανάλογα με την υπόνοια είναι και ή ζημιά. Ή καχυποψία φέρνει καχεξία.
- Πώς θεραπεύεται;
- Με καλούς λογισμούς.
- Γέροντα, αν δη ό άνθρωπος ότι πέφτει έξω μια φορά, αυτό δεν τον βοηθάει;
- Αν πέσει μια φορά έξω, τέλος πάντων αν πέσει όμως δύο φορές, θα σακατευθεί. Θέλει προσοχή,  γιατί  και  ένα τοις  χιλίοις  να  μην  είναι  τα  πράγματα  έτσι όπως τα  σκεφθήκαμε, κολαζόμαστε.  Όταν  ήμουν  στο  Κοινόβιο,  μια  φορά  την  Μεγάλη  Σαρακοστή  ένα  γεροντάκι,  ό Γέρο-Δωρόθεος, τηγάνιζε κολοκυθάκια. Τον είδε ένας αδελφός την ώρα πού τα έβαζε στο τηγάνι και έρχεται και μου λέει: ¨Να δεις, ό Γέρο-Δωρόθεος τηγανίζει κάτι μπαρμπούνια τόσο μεγάλα!. ¨Μα, του λέω, ό Γέρο-Δωρόθεος, Μεγάλη Σαρακοστή, δεν είναι δυνατόν να τηγανίζει μπαρμπούνια.  ¨Ναι,  μου  λέει,  τα  είδα  με  τα  μάτια  μου,  κάτι  μπαρμπούνια  τόσα!.  Ό  Γέρο Δωρόθεος  είχε  έρθει  δεκαπέντε  χρόνων  στο  Άγιον  Όρος  και  ήταν  σαν  μάνα.  Αν  έβλεπε κανένα καλογέρι λίγο φιλάσθενο, ¨έλα εδώ,  του έλεγε, έχω ένα  μυστικό  να σου πω, και του  έδινε  λίγο  ταχίνι  με  κοπανισμένα  καρύδια  ή  κάτι  άλλο.  Και  τα  γεροντάκια  τα οικονομούσε ανάλογα. Πάω μετά στον Γέρο-Δωρόθεο και τί να δω; Κολοκυθάκια τηγάνιζε για το νοσοκομείο!
- Και αν, Γέροντα, ένας λογισμός υπόνοιας για κάποιον βγει αληθινός;
- Και αν μια φορά βγει αληθινός ένας τέτοιος λογισμός, σημαίνει ότι κάθε φορά θα είναι αληθινοί  τέτοιοι  λογισμοί;  Ύστερα  που  ξέρεις  αν  ό  Θεός επέτρεψε  να  βγει αληθινός  εκείνος  ό λογισμός, για να δώσει πνευματικές εξετάσεις ό άλλος στην ταπείνωση; Βέβαια χρειάζεται να προσεχή κανείς να μη δίνη και ό ίδιος αφορμές, ώστε ό άλλος να βγάζει  λανθασμένα συμπεράσματα.  Για  να  βάλει  λ.χ.  κάποιος  έναν  αριστερό λογισμό  για  σένα, μπορεί ό ίδιος να έχει εμπάθεια, άλλα κι εσύ μπορεί να έδωσες αφορμή. Αν, παρόλο πού εσύ πρόσεξες, ό άλλος σκεφτεί κάτι εις βάρος σου, τότε να δοξάσεις τον Θεό και να ευχηθείς για εκείνον.
Συζήτηση με τους λογισμούς
- Γέροντα, όταν έρχεται ένας λογισμός υπερήφανος υποφέρω.
- Τον κρατάς μέσα σου;
-Ναι.
- Γιατί τον κρατάς; Να του κλεινής την πόρτα. Άμα τον κρατάς μέσα σου, ζημία έχεις. Έρχεται ό λογισμός σαν τον κλέφτη, του ανοίγεις την πόρτα, τον βάζεις μέσα, πιάνεις κουβέντα μαζί του, και μετά εκείνος σε κλέβει. Με τον κλέφτη πιάνει κανείς κουβέντα; Όχι μόνον κουβέντα δεν πιάνει, αλλά κλειδώνει την πόρτα, για να μην μπει μέσα. Μπορεί ακόμη και να μη συζήτησης μαζί  του,  αλλά  γιατί  να  τον  αφήσεις  να περάσει;  Ας  πούμε  ένα παράδειγμα.  δεν  λέω  ότι  έχεις τέτοιους λογισμούς, αλλά ας υποθέσουμε ότι σου έρχεται ένας λογισμός ότι μπορούσες να είσαι εσύ Γερόντισσα. Εντάξει, ήρθε ό λογισμός. Μόλις έρθει, πες στον εαυτό σου: ¨πολύ καλά. θέλεις να είσαι  Γερόντισσα;  γίνε  πρώτα  στον  εαυτό  σου  Γερόντισσα,  οπότε  αμέσως  κόβεις  την συζήτηση.  Τί,  με  τον  διάβολο  θα  συζητάμε;  Βλέπεις,  όταν  ό  διάβολος  πήγε  να  πειράξει  τον Χριστό, Εκείνος του είπε: ­Ύπαγε οπίσω μου, σατανά. Αφού ό Χριστός είπε στον διάβολο: ¨άντε πήγαινε..., εμείς τί να συζητάμε;
- Γέροντα, είναι κακό να συζητάω έναν αριστερό λογισμό, για να δώ από που προέρχεται;
- Το κακό είναι ότι δεν συζητάς με τον λογισμό, όπως νομίζεις, άλλα με το ταγκαλάκι. Περνάς ευχάριστα εκείνη την ώρα, μετά όμως παιδεύεσαι. Να μη συζητάς καθόλου τέτοιους λογισμούς. Να  πιάνεις  την  χειροβομβίδα  και  να  την  πετάς  στον  εχθρό,  για  να  τον  σκοτώσεις.  Ή χειροβομβίδα  έχει  την  ιδιότητα  να  μη  σκάει  αμέσως,  αλλά  μετά  δύο-τρία  λεπτά.  Έτσι  και  ό αριστερός λογισμός, αν τον δίωξης αμέσως, δεν μπορεί να σε βλάψει. Άλλα εσύ μερικές φορές δεν έχεις εγρήγορση, δεν λες την ευχή, και δεν  μπορείς  να  αμυνθείς.  Έρχεται  το τηλεγράφημα του διαβόλου απ' έξω, το παίρνεις, το διαβάζεις, το ξαναδιαβάζεις, το πιστεύεις και το περνάς στο αρχείο. Αυτούς τους φακέλους θα τους παρουσίαση το ταγκαλάκι την ήμερα της Κρίσεως, για να σε κατηγορήσει.
- Γέροντα, πότε ή προσβολή ενός αριστερού λογισμού είναι πτώση;
- Έρχεται  ό  λογισμός  και  τον  διώχνεις  αμέσως.  Αυτό  δεν  είναι  πτώση.  Έρχεται  και  τον συζητάς. Αυτό είναι πτώση. Έρχεται, τον δέχεσαι λίγο και μετά τον διώχνεις. Αυτό είναι μισή πτώση, γιατί και τότε έχεις πάθει ζημιά, επειδή μόλυνε ό διάβολος τον νου σου. Δηλαδή είναι σαν να ήρθε ό διάβολος και του είπες: ¨Καλημέρα, τί γίνεται; Καλά; Κάθισε να σε κεράσω. Α, ό διάβολος είσαι; Φύγε τώρα. Αφού είδες ότι είναι ό διάβολος, γιατί τον έβαλες μέσα; Τον κέρασες και θα ξανάρθει.
Συγκατάθεση στον λογισμό
- Γιατί, Γέροντα, μου περνούν στο μοναστήρι διάφοροι κακοί λογισμοί, ενώ στον κόσμο δεν γινόταν αυτό; Εγώ τους επιτρέπω;
- Όχι,  ευλογημένη!  Άσ'  τους  να  έρχονται  και  να  φεύγουν.  Μήπως  τα  αεροπλάνα  πού περνούν πάνω από το μοναστήρι και σου χαλούν την ησυχία σε ρωτούν; Έτσι και αυτοί οι λογισμοί.  Μην  απελπίζεσαι.  Αυτοί  οι  λογισμοί  είναι  κανοναρχίσματα  τού  διαβόλου.  Είναι σαν τα διαβατάρικα πουλιά πού, όταν πετούν στον ουρανό, είναι πολύ όμορφα να τα χαζεύεις. Αν  όμως  κατεβούν  και  κάνουν  φωλιά  στο  σπίτι  σου,  μετά  κάνουν  πουλάκια,  και  τα πουλάκια λερώνουν.
- Γιατί όμως, Γέροντα, να μού έρχονται τέτοιοι λογισμοί;
- Αυτήν την δουλειά την κάνει ό πειρασμός. 'Αλλά υπάρχει  μέσα  σου και  κατακάθι.  δεν έγινε ακόμη ή κάθαρση. Εφόσον όμως εσύ δεν τους δέχεσαι, δεν έχεις ευθύνη. Άφησε τα σκυλιά  να  γαυγίζουν.  Μην  τους  ρίχνεις  πολλές  πέτρες.  Γιατί,  όσο  τους  ρίχνεις  πέτρες, συνεχίζουν  να  γαυγίζουν  και  από  τις  πολλές  πέτρες  θα  χτίσουν  μοναστήρι  ή  σπίτι, ανάλογα..., και ύστερα δύσκολα να το γκρεμίσεις.
- Δηλαδή, Γέροντα, πότε γίνεται συγκατάθεση στους λογισμούς;
- Όταν τους  πιπιλίζεις  σαν  καραμέλα.  Να  προσπαθήσεις  να  μην  πιπιλίζεις τους λογισμούς αυτούς πού είναι απ' έξω ζαχαρωμένοι και μέσα φαρμάκι, και ύστερα απελπίζεσαι. Το να περνούν λογισμοί κακοί από τον άνθρωπο δεν είναι ανησυχητικό, γιατί μόνο στους Αγγέλους και στους τελείους δεν περνούν λογισμοί κακοί. Ανησυχητικό είναι, όταν ό άνθρωπος  ισοπέδωση  ένα κομμάτι  της  καρδιάς  του  και  δέχεται  τα  λυκόφτερα  - τα ταγκαλάκια.  Εάν  καμιά  φορά  συμβεί  και  αυτό,  αμέσως  εξομολόγηση,  καλλιέργεια  του αεροδρομίου και φύτεμα καρποφόρων δένδρων, για να γίνει ή καρδιά πάλι Παράδεισος.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Γ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2001

1 σχόλιο: